Het huidige Concordia is opgericht op 9 april 1903. Concordia had echter ook een voorganger, tevens Concordia genaamd! Deze vereniging werd reeds op 1 december 1889 opgericht. Ruim twee jaar later werd er door hun dagelijks bestuur. J. Beemsterboer voorzitter, G. Kwak - secretaris en Alb. Heijn -- penningmeester (ja inderdaad de Albert Heijn) een reglement vastgesteld. Artikel 9 uit dit reglement wil ik u niet onthouden: "De repetitiën worden gehouden eiken Zaterdagavond van 8 tot 10 uur en worden door een ieder bijgewoond. Zij die na 't slaan van achten op den torenklok niet in 't lokaal aanwezig zijn, hebben eene boete van 5 cent, die door één der leden, door het bestuur aangesteld, wordt opgehaald".

In de beginjaren ging het dit fanfarecorps voor de wind. Zij lieten zelfs een eigen repetitielokaal in de Kerkbuurt bouwen, het latere Café Concordia. Op een gegeven moment ging het echter mis en werd de vereniging ontbonden. Het repetitielokaal moest worden verkocht en de instrumenten werden opgeslagen op de zolder van het café achter het gemeentehuis. Hiermede viel het doek voor het oude Concordia.
Een aantal Oostzaners miste het musiceren dennate, dat zij op 9 april 1903 besloten om Concordia te heroprichten.

In de beginjaren van de vorige eeuw was Concordia nog de enige muziekvereniging in Oostzaan. In dit verband 'viel' geheel Oostzaan onder het werkgebied van Concordia. Op 21 juni 1906 begeleidde Concordia het schoolreisje van de Kerkbuurtschoolkinderen per boot naar IJmuiden, Wijk aan Zee en Beverwijk. Op 12 juli 1906 met de Noorderschoolkinderen naar Haarlem en op 26 juli 1906 met de Zuiderschoolkinderen naar Alkmaar. Toen Oostzaan later meerdere fanfares rijk was, bleef Concordia de Kerkbuurtschool trouwen namen de zusterverenigingen de andere scholen voor hun rekening.

In 1908 ontving de secretaris van Concordia een brief van de directeur van de Onderlinge Schroefstoombootdienst Oostzaan. Deze boot voer vanaf de Oostzanerdijk naar Amsterdam en visa versa. De Coentunnel en de IJtunnel bestonden toen nog niet, zodat deze bootdienst de enige verbinding met de stad was. Om een reisje van de aandeelhouders van de schroefstoombootmaatschappij op te vrolijken, werd Concordia gevraagd hun reis met muziek te vergezellen. Dit verzoek werd voor f 50,00 (1) aangenomen. "Op 30 juli 1908 's morgens om 8 uur vertrokken wij van de Overtoom (=thans de Oostzanerdijk I J.B.) naar Amsterdam en om 9 uur van Amsterdam over Zaandam naar Alkmaar, waar we aankwamen om half één. Vandaar vertrokken wij om half zes over Purmerend naar Amsterdam, daarna naar Oostzaan, waar wij om half 12 's avonds weer aankwamen. Doordat de 'Oostzaan V' een snelloopend schip was, waren we nog op tijd, anders had het 's morgens geworden. Er waren al leden van de muziek die bang waren, dat ze de andere dag niet met de boot van 7 uur mee zouden kunnen naar Amsterdam". (Dit zullen waarschijnlijk melkhandelaren zijn geweest die in de stad hun melk uit ventten).

In 1915 werd Concordia uitgenodigd door de voetbalclub O.F.C. om medewerking te verlenen bij een aantal wedstrijden. "Daar zij 4 Zondagen in juli wedstrijden hadden vroegen zij, of wij onze medewerking wilden verleenen. Na er een week over gedacht te hebben besloten wij om het aan te nemen. Daar de burgemeester niet wilde hebben dat wij 4 Zondagen achter elkaar muziek gaven, zoo kregen wij maar toestemming voor twee dagen".
Ook de beruchte watersnood van 1916 komt in de notulen voor. "Door een nieuwen ramp wordt onze vereeniging getroffen. De onz allen bekende watersnood heeft tot nog toe onze repetities vereideld welke waarschijnlijk de volgende maand weder een aanvang zullen nemen, hoopende dat spoedig de eerste wereldoorlog zal eindigen om dan met alle leden weder met vrisschen moed de strijd te aanvaarden". Op 14 januari 1916 brak de Waterlandse Zeedijk door en stroomde geheel Oostzaan onder water en kwam het gewone leven stil te liggen. Pas op 20 mei kwam men weer eens in een vergadering bijeen en werd besloten om per 19 juni weer met de wekelijkse repetities te gaan starten

In mei 1917 ontstond er een plan om de verenigingen Concordia en Veni Vidi Vici samen te voegen. Veni Vidi Vici was destijds naast Concordia, Excelsior en Crescendo de Oostzaanse fanfare. Hun leden woonden voornamelijk op het Zuideinde en op de Oostzanerdijk. Beide verenigingen voelden wel wat voor dit plan en er volgde een grote vergadering. Echter, "Wij zijn op die vergadering niet verdiept geraakt in besprekingen, want de eerste moeilijkheid moet nog overwonnen worden." Iedereen hoopte op het beste, maar "in een half uur was alles al beslist en ... afgekitst". Het struikelblok voor de leden van beide verenigingen was de plaats waar de gezamenlijke repetities gehouden zouden moeten worden. "Zij wilden niet naar de Kerkbuurt komen en wij wilden niet naar de Dijk gaan".

“Den jaarvergadering gehouden op 27 april 1918 in het café Concordia van Mej. Wed. W. Lust, 's avonds om 8 uur. Aanwezig waren slechts 9 leden, de anderen allen afwezig zonder kennisgeving". Na een tijdje vergaderen gebeurt er iets bijzonders: "Dan krijgen we wat we nog nooit op een jaarvergadering hebben beleefd, we worden er door de politie uitgezet, doordat we geen vergunning hadden, het was een hard gelag, daar we nog niet klaar waren, doch er hielp niets aan". Er werd toen besloten om de vergadering maar op 8 mei voort te zetten.
22 juni 1919. "Eindelijk was de dag daar, dat was nog nooit vertoond, 3 fanfarecorpsen van Oostzaan tegen elkander in dezelfde afdeling en wel in de 2e• Veni Vidi Vici, die ons de zekerheid had gegeven met ons mede te gaan op dezelfde boot, had in stilte zelf een boot gehuurd, zonder er tegen ons een woord over te spreken. Dit is van hun een bijzonder hatenlijke houding geweest. Doch nu het concours. Het eerst natuurlijk de marschwedstrijd. Voor dit kwamen wij voor geen prijs in aanmerking, er werd 42Yz punt behaald. Daarna het Concours, met 53 punten behaalden wij een derde prijs, terwijl de Dijk met 54 punten een tweede prijs behaalde en de Haal (= Excelsior / J.B.) kwam met 43 punten voor geen prijs in aanmerking. Dus Veni Vidi Vici was dien dag de Mastador, nog klinkt het mij in de ooren, de Boertjes hebben het overwonnen".
"20 Juni 1920 is voor ons een dag om nooit te vergeten. Wat nooit gebeurd is, is dien dag gebeurd : Concordia met een auto te concours te Hoorn. Aangezien wij er niet op één konden, waren er twee, ook alweer door de reuze meedewerking van J. Lust Wz. Direct bij moeder Els wou de voorste al niet, doch eindelijk, ja daar ging het. Harmonica muziek in het midden, de heeren een sigaartje en de dames een snoepje, nu het was best om uit te houden. Maar de vreugde was van korte duur. Bij de eerste Brug voorbij het spoorpad (= Stationsstraat / J.B.) zakte de voorste auto er door en daar stond alles, gelukkig kwam een ieder met de schrik vrij. Doch de schrik was spoedig verdwenen en dadelijk ging het op het station aan. Wel moesten we een heele poos wachten, waardoor wij niet aan de marschwedstrijd konden deelnemen. Maar voor het concours waren wij juist vroeg genoeg, en ondanks alles werd er weer uitstekend geblazen. Met 63 punten hadden wij niet alleen de Eerste Prijs, maar ook het hoogst aantal punten der afdeeling waar een zilveren medaille voor werd gegeven ".

In 1921 werd er een loterij ten bate van de vereniging georganiseerd. De eerste prijs was ... een vet varken! "Nu, dat heeft Concordia geen windeieren gelegen. Niet minder dan f 5,50 heeft dit voor de vereeniging opgebracht, wat beteekende geheel van al onze schuld af'.
In 1923 nam Concordia weer deel aan een concours. Er ontstond een probleem. In het verplicht te spelen nummer stond een partij voor pauken. Concordia bezat toen echter nog geen pauken en onze concurrenten, Westzaan en Krommenie, hadden ze wel. "Door tusschenkomst onzer voorzitter den heer H.H. Mooij werden er een stel pauken besteld, door hem ontvangen en ook betaald. Zijn zoon Jan werd paukenist, ging naar Amsterdam in het Concertgebouw les halen en in de tijd van 5 weken was hij er meede klaar. Dit alles wat ik u nu schrijf ging alles buiten de vereeniging om. Ik kan niet nalaten u langs deze weg een reuzen dank voor dit alles te brengen".
1923 Concours te Santpoort. "In de concertwedstrijden hadden wij een tweede prijs en voor het eerst in 5jaaren geen Ie prijs gewonnen, wat is dat een tegenvaller. Wat hier de oorzaak van was weet ik niet recht, weliswaar miste wij onze solo bugle D. Piets die daags tevoren zijn koeien verweidde en zoodoende een stoot met een hoorn tegen zijn lip kreeg, waardoor blazen buitengesloten was. Maar zand er over, laten wij dit concours maar gauw vergeten, er zal wel eens een betere volgen ".

18 mei 1926 : "Op deze repetitieavond werd door het bestuur besloten het lid Jacob X, welke toen bij ons 1ste piston blies, te rooieren, omreden hij heel slecht op de repetities kwam en als wij één ol ander concert hadden, dan was hij nooit precent, het was in een woord een prul van een lid".
"Op 20 mei 1926 ontstond brand bij onze voorzitter H.H. Mooij zoo zelfs dat zijn manulacturenzaak geheel in vlammen opging. Ook de instrumenten welke er van de vereeniging waren, verbrandden geheel. Dit waren een sopraan-, een alt-en een baritonsax en een kleine trom, een waarde vertegenwoordigend van f 580,00. Dit was verzekerd en werd ons geheel betaald. Anders was het gesteld met een nieuw vaandel, 3 kransen en 2 takken, dat was nog niet verzekerd, daar kwam geen cent voor terecht. Wij hadden nog het geluk dat Mooij 2 der kransen vond welke nog tamelijk goed waren, zij zijn opgeknapt en nu mankeren ze niets. Dus missen 1 krans en 2 takken, we zullen hopen dat wij die toch eens aan kunnen vullen, dat bekoord toch".

In 1930 hadden de crisisjaren ook haar invloed bij de Oostzaanse bevolking achtergelaten. Men besloot de werkloze leden tegemoet te komen. "Het bestuur stelt voor als minimum 10 cent contributie te heffen van de werklooze leden. Dit voorstel werd door de voorzitter zoo duidelijk mogelijk toegelicht. De heer W. Booker wil de oude contributieschuld der werkloozen ook berekenen tegen 10 cent per week, doch het bestuur wenscht deze kwijt te schelden. Met 18 stemmen voor en 15 tegen wordt het voorstel van het bestuur aangenomen. De voorzitter spreekt hierbij dan de beste wenschen uit voor alle leden, doch in het bijzonder voor de werkloozen".
2e Pinksterdag 1934. "Bij aankomst in Gelderland moest onmiddellijk worden uitgepakt om op te stellen voor den marschwedstrijd. Helaas ontbrak de tijd om de benen eens behoorlijk los te maken, na zo 'n langen reis in de bussen. Dit was om twee redenen ten zeerste gewenscht geweest. Ten eerste omdat Concordia geheel onvoorbereid deel nam hieraan en ten tweede omdat gemarcheerd moest worden in een laan, die men ten voorkomen van 't lastige stuiven had besproeid, doch thans zoo glad als een spiegel bleek, zoodat je soms alle kanten heen gleed. De uitslag bracht een 2e prijs met 57punten".

In 1935 ging Concordia naar een concours in Wams te Friesland. Iemand opperde het idee om eens via een andere route naar het noorden van het land te trekken. Het leek hun wel spannend om nu eens over de afsluitdijk naar Friesland te rijden. De afsluitdijk over de voormalige Zuiderzee was toen nog maar net 3 jaar oud. Slechts enkelen, wellicht zelfs niemand van de 00stzaners , waren eerder over deze nieuwe dijk gereden. Alleen de reis op zich zou al een avontuur worden. "Op 25 juli vond deze groote tocht plaats. Een voorspoedige reis bracht ons in het kleine Friesche plaatsje, waar heel veel belangstelling bestond voor onze vaandels. Wat een bekijks hadden we daar. De organisatie van het concours was daar echter niet zooals we dat in onze omgeving wel gewoon zijn. Vol bewondering was het publiek voor onze prestaties, doch de uitslag was wel wat teleurstellend. Wel bracht deze ons een eerste prijs, maar niet wat wij gewoon zijn. De eere-wedstrijd bracht ons ook de eerste prijs. Voorloopig niet meer naar Friesland was het algemeen idee der leeden".
"10 Mei 1940, de datum waarop ook over ons land de oorlog was losgebroken. Een ieder was met angst en vrees vervuld. Natuurlijk werd er toen allerminst gedacht aan het concours. Wij vroegen ons af wat zal er van onze leden worden die in dienst zijn. Slechts vijf dagen heeft de oorlog in ons land geduurd, maar het waren vreeselijke dagen. De dagen welke daarop volgden waren echter niet minder vreeselijk, omdat nog lang niet direct bekend was, of alle bloedverwanten, vrienden en bekenden het er wel goed hadden afgebracht. Van Concordia waren inmiddels zes leden in dienst, daar J. Derlagen eind 1939 zich bij de anderen had moeten voegen. Van de meeste onzer leden mochten wij gelukkig al spoedig gunstige berichten ontvangen. Lang echter bleven we in onzekerheid aangaande onze vriend D. de Boer. Heel gelukkig waren we, toen we mochten vernemen dat Dirk ook ongeschonden er onder vandaan was gekomen. "


Jaarverslag 1944-1945. "Over dit boekjaar valt niet veel goeds te vermelden. Geen bijeenkomsten mochten plaatsvinden, dus geen uitvoeringen of concerten werden gehouden. De oorlogsgezel woedde op zijn hevigst, terwijl afen toe wel de hoop op spoedige bevrijding sterk begon te leven onder de bevolking, om daarna soms weer plaats te maken voor pessimisme. Daarbij kwam dan nog de angst voor razzia 's waarbij zoo dikwijls vele honderden werden opgepikt om als slavenarbeiders te worden weggevoerd of in martelkampen te worden opgesloten. Gedurende de eerste 4 maanden vond de wekelijksche repetitie nog plaats, maar daarna was het geheel mis. Vanaf september 1944 was het door allerlei omstandigheden niet mogelijk bijeen te komen en muziek te maken. Geen bijeenkomsten mochten plaatsvinden. De directeur geraakte zijn fiets kwijt, wijl deze door de bezetters uit de schuur werd gestolen, ofzoo men het,dan watfatsoenlijker noemt: 'werd gevorderd'. Vele jongens durfden zich niet meer in het openbaar te vertonen, bang als men was voor razzia 's. Maar gelukkig bracht 5 mei de capitulatie van het groot Duitsche Rijk, voor geheel Europa, maar vooral voor ons in Westelijk Nederland, de vurig verlangde, maar ook dringende noodzakelijke uitkomst".
Toen gemeente-ambtenaar M.E. Beerling na de bevrijding in 1945 na zijn onderduikperiode weer thuis kwam kreeg hij een muzikale ovatie en ook de door de Duitsers gevorderde brandweerauto werd bij terugkomst in Oostzaan met muziek verwelkomd.

"De zondag van 20 juni 1948 was voor onze vereniging een zeer belangrijke dag, één die minstens zo belangrijk geacht moet worden als een concours. Voor het eerst werd ons de gelegenheid geboden op te treden voor de radio. Daartoe uitgenodigd door de Ned. Muziek Unie, traden we gedurende 20 minuten op voor de VARA-microfoon, terwijl de uitzending plaats vond vanuit de grote studio der KRO. Velen hebben met grote belangstelling geluisterd voor de radio naar de verrichtingen van Concordia zowel in Oostzaan als daar buiten".
Naast de "gewone" zaalconcerten, concerteerde Concordia vroeger ook door bij festivals op straat te marcheren. Het werd gebruikelijk, om voorafgaand aan de fanfare, een drumband te laten lopen. Op 29 december 1949 besloot Concordia haar eigen drumband op te richten. De eerste jaren van haar bestaan speelden er alleen meisjes/dames mee en daarom kreeg het de naam "Damestamboerskorps". Het korps speelde onder leiding van Chris de Joode. Later heeft de heer E.J. Bosman het overgenomen. Er waren toen inmiddels ook jongens/heren in de bezetting opgenomen. Het korps nam deel aan drumbandconcoursen en behaalde vele prijzen. Een aantal keren werd zelfs het hoogste aantal punten van het gehele concours behaald. Eénmaal organiseerde Concordia zelf een concours.

In 1954 was Concordia nogmaals voor de radio te beluisteren. Achter de draaitafel van de Hilversumse studio zat Simon Vonk achter de knoppen. Hij deed erg zijn best om de uitvoering zo goed mogelijk weer te geven. Zelf had hij namelijk als jongen ook nog bij Concordia gespeeld, en zijn vader Cees Vonk (een echte Concordiaan in hart en nieren) blies zelf mee.

In de Concordiaan van februari 1958 stond een verslag van een prima geslaagde feestavond. Hieruit blijkt maar weer dat naast het muzikale gebeuren ook het verenigingsleven een grote rol speelde. "Op zaterdag 18 januari 1958 werd voor de werkende leden en hunne dames (heren) in het clubgebouw 'Centrum' een intieme feestavond belegd, welke in alle opzichten uitstekend is geslaagd. Een honderdtal dames en heren waren aanwezig toen voorzitter AId. Rep een kort openingswoord uitsprak, waarbij in het bijzonder werden verwelkomd defamilie Kat en defamilie De Joode, als ook het duo 'De Twee Truusjes' en het dagelijks bestuur van 'Het Nut', welke beide laatste medewerking verleenden aan deze avond. Een zeer gevariëerd programma was samengesteld, waarvan allen, zonder uitzondering, veel hebben genoten. Allereerst trad op het accordion-duo 'De twee Truusjes ' uit Zaandam, dat op prima wijze enkele nummers ten beste gaJ. Ook bij het tweede optreden mochten de dames na elk nummer een zeer hartelijk applaus in ontvangst nemen. Nadat de koffie met gebak zich uitstekend had doen smaken, vond de huldiging plaats van de beide leiders. Oprechte dank bracht de voorzitter aan directeur Kat voor de zeer vele opofferingen welke werden gebracht bij de voorbereiding voor het concours te Groenlo, waar onder deskundige leiding zulke prachtige successen werden behaald. Ook de heer De Joode werd hartelijk dank gebracht voor zijn vele goede werk verricht voor het dames-tamboerscorp dat vooral in Den Haag zo'n prachtig resultaat mocht bereiken. Ook deze leider kreeg een enveloppe met inhoud aangeboden, terwijl aan beiden van de Dameskrans een lekkere braadkip overhandigd werden door mevrouw Fraaij-Lust. De directeur verheugde zich er over dat thans de voorzitter na zijn langdurige ziekte thans weer aanwezig was, welke woorden met applaus werden onderstreept. Veel werd genoten van de vertoning van een gedeelte der filmstrip Oud-Oostzaan, waarbij ook enkele oude foto 's van Concordia op het doek werden gebracht. Hierna richtte de voorzitter zich tot de drie zilveren jubilarissen, te weten J. de Boer, H. Fraaij jr. en Albert Tijmes, welke dank werden gebracht voor hun trouw aan de vereniging en ieder een penning met inscriptie op standaard werden overhandigd. Tot slot volgde een muzikale hersengymnastiek, waarbij twee ploegen van vijf werkende leden moesten raden waaruit men een bepaald gedeelte had gehaald dat tengehoren werd gebracht. Op de band-recorder had men namelijk korte gedeelten vastgelegd uit concoursnummers door Concordia gespeeld. Een gezellig bal hield de gehele familie nog geruimen tijd bijeen. Zij, die verhinderd waren hebben een mooie avond gemist. "

Op 8 november 1958 zou door onze vereniging een verkoopdag worden georganiseerd. De voorzitter waarschuwde echter ernstig tegen deze datum, "dit in verband met een televisie uitzending van Dorus". Hij sprak de vrees uit, dat hierdoor veel mensen thuis zullen blijven op die avond, wat een groot financieel nadeel voor de vereniging zou betekenen. Hij stelde dan ook voor één en ander een week uit te stellen en dit de vrouwenkrans te adviseren.

In 1959 mocht Concordia twee bijzondere serenades brengen. Op 13 maart en op 9 september van dat jaar vierden opa J. Bruin respectievelijk J. Lambermont hWl 101ç verjaardag.
Het Unie-Muziekfeest te Hoorn in december 1961 bracht Concordia een nieuw hoogtepunt. Toen werd de fel begeerde wisselvlag behaald. Deze prijs werd toegekend aan het orkest dat het hoogste aantal punten van het gehele concours had behaald. Concordia had samen met Apollo uit Zaandijk evenveel punten (354) behaald, doch Concordia won, daar zij voor het verplichte werk "Hymne aan de Zee" het maximale aantal punten van 180 behaalden.

In april 1964 werd gevierd dat de dameskrans 12Y:z jaar bestond. Het koperen jubileum werd met een feestavond gevierd. Men had berekend dat de dameskrans inmiddels al zo'n f 10.000 aan de vereniging had geschonken.

Voor de pinksterdagen van 1965 werd een driedaags uitje naar België georganiseerd. Jan Havik, Jan Michies, Peter Hut en Jaap Bierdrager hadden de hele reis uitgestippeld en verkend. Ze wilden weten waar ze zouden lunchen en dineren, hoe het kasteel er uit zag en waar ze zouden kunnen overnachten enz. Ze zochten een zo goedkoop mogelijke reis, maar toch was het nog nodig om een spaar systeem in te voeren om het één en ander te bekostigen. Er waren ook leden die niet van hun vrouw mee mochten, of die gewoon zelf niet mee wilden. In Valkenburg was een concert geregeld. Van tevoren is er heel veel geoefend met het lopen. Het hotel lag er een beetje verlaten bij. De mannen en jongens sliepen in stapelbedden op één grote zaal. Alleen ouderen en echtparen sliepen in aparte kamers. Met twee bussen werd er heen gereden. Helaas hadden de twee buschauffeurs onderling ruzie met elkaar en verdwaalde er bovendien een bus. Alle broodjes lagen in de andere bus, zodat de helft van de Concordianen niets te eten had. Ten slotte goot het die dag van de regen, waardoor een geplande boottocht helaas niet door kon gaan. Ondanks deze tegenslagen waren het heel gezellige dagen waar iedereen met heel veel plezier naar kon terugkijken.

Zaterdag 20 mei 1972 was wederom een bijzondere dag in het bestaan van Concordia. Een Engelse televisieploeg van de B.B.C. maakte opnamen van een aantal wereldberoemde orkesten. In dit geval betrof het echter niet Concordia, maar het Amsterdamse Concertgebouworkest. Onze dirigent Banens speelde als trombonist in dit orkest. Tijdens het B.B.C. interview vertelde Banens dat hij ook een amateurorkest dirigeerde. Dit vonden de Engelsen wel interessant. Zij wilden wel een stukje met Concordia filmen. Als locatie werd de 'typisch Hollandse' achtergrond van de Zaanse Schans gebruikt. "Eerst werd een stukje lopend opgenomen, waarbij de mars '76 Trombones' gespeeld werd. Na een keer of zes was dat gefikst en kon men staand het nummer 'Rimbalzello' op de film laten vastleggen in een wat lossere opstelling. Ook dat moest een aantal keren over, mede om wat close-ups e.d. te maken. Na ongeveer één uur was alles klaar en konden wij inpakken en wegwezen".
Pas twee jaar later, in 1974, was de B.B.C. reportage ook in Nederland te zien. "Velen zullen het waarschijnlijk niet hebben gezien, want op het 2e net werden door Studio Sport fragmenten van de beslissingswedstrijd 'Feijenoord -F.C. Twente' uitgezonden. Maar zij die het wel gezien hebben, konden constateren dat Concordia voor het eerst in haar leven voor de televisie was te aanschouwen. En daar kwam Concordia aangemarcheerd. De vlag wapperend in de wind. Al met al was het een waardig gezicht zo tussen die molenwieken. Bij de beëindigingsscène gingen de geluiden van de Oostzaanse fanfare over in de dromige klanken van de strijkinstrumenten van het Concertgebouworkest en zo kwam een einde aan Concordia 's eerste TV-optreden".

In 1977 werd besloten om de drumband van Concordia op te heffen. Het aantal leden nam telkens af, zo sterk zelfs dat er op het laatst niet voldoende leden meer over waren om op te kunnen treden. De drumband heeft 28 jaar lang bestaan.Hierna werd ook het marcheren afgeschaft en trad Concordia voornamelijk alleen nog maar binnenshuis en zittend op.

Op 17 september 1983 vond een unieke gebeurtenis plaats. Alle 3 de Oostzaanse fanfareorkesten werden tot één massa-orkest samengesmolten voor een jubileum play-in. Concordia (80 jaar), Excelsior (75 jaar) en Crescendo (70 jaar) besloten hun j ubileumviering gezamenlijk te vieren. Onder leiding van Wybren Valkema en Bram Feenstra werd er een hele dag gerepeteerd en om 20.00 uur een concert in De Greep gegeven. De samenstelling van het orkest? : 8 sopraan saxofoons. 7 alt saxofoons, 7 tenor saxofoons, 3 bariton saxofoons, 28 bugels, 11 hoorns, 17 cornetten/trompetten, 12 trombones, 17 baritons/tuba's, 9 bassen en 12 slagwerkers.

Vroeger werd wel eens gezegd, of je speelde voetbal, of je speelde bij de muziek. Tegenwoordig heeft men veel meer bezigheden. In de jaren '80 van de vorige eeuw werd het steeds moeilijker om de jeugd te interesseren om een fanfare-instrument te gaan bespelen. Het bestuur legde de vereniging de volgende keuze voor: A) fuseren met een andere vereniging, B) Concordia opheffen, of C) het fanfare-orkest omvormen tot een harmonie-orkest. De eerste twee opties vielen eigenlijk meteen af, zodat men besloot het orkest heel geleidelijk om te vormen tot een harmonie. De belangstelling voor de blokfluit, dwarsfluit en klarinet was echter groter dan verwacht. Onder leiding van de nieuwe dirigent Bauke Schut, die de omvorming vakkundig leidde, werden de "nieuwe" instrumenten ook in het A-orkest ingevoerd en begon Concordia weer op te bloeien. Concordia heeft weer toekomst!!

In haar lange bestaan heeft Concordia tot nu toe 13 dirigenten gekend. De titel dirigent stamt echter pas uit de jaren '50 van de vorige eeuw. Vroeger werd de dirigent aangesproken met "den Directeur". In dit hoofdstuk worden deze Directeuren (met hoofäletter) en dirigenten (met een kleine letter) behandeld.

1. Stapel 1903/1914
In 1911 was Directeur Stapel al een aantal keren zonder afbericht niet op de wekelijkse repetitieavond verschenen. Men besloot de leden te raadplegen over hoe het nu verder moest. Bij stemming bleek dat 8 leden voor en 8 leden tegen het vertrek van de directeur waren. Daarnaast was er nog 1 lid dat een blanco stem had uitgebracht. Een tweede stemming volgde waarbij de uitslag werd 9 voor en 7 tegen het vertrek met wederom 1 blanco stem. Hierna werd de directeur ontslagen met de volgende brief: "Naar aanleiding van Uwe handelwijzen tegenover de Vereeniging 't Fanfarecorps Concordia te Oostzaan moet ik u berichten als dat de vereeniging van Uwe diensten geen verder gebruik wenscht te maken". De eerstvolgende repetitieavond was Directeur Stapel echter gewoon aanwezig. Hij beloofde "zijne beste krachten aan den vereeniging te wijden". De leden besloten daarop hem te herbenoemen "met het oog als dat wij heden nog geen andere Directeur hebben".
Tijdens de jaarvergadering kwam de slechte financiële situatie van de vereniging aan de orde. Directeur Stapel bood aan de verenigingskas te helpen. Hij stelde zelf voor om "zijn tractement weder op f 2,50 te stellen, hetgeen den laatste tijd f 3,00 is geweest". De Concordianen beantwoordden dit voorstel met een luid applaus.

2. Hubertus Rijgersberg 1914/1923
In 1914 kreeg Concordia alsnog een nieuwe Directeur, namelijk de heer Rijgersberg. In januari 1917 "was de winter ingevallen en daar de Oostzanerboot uit de vaart geraakte kon de Directeur 5 à 6 weken niet komen. Zo gauw het ijs is gaan dooien en de boot zijn werk hervatte, heb ik Nolta en Vonk verzogt zoo goed te zijn den Heer Rijgersberg te bezoeken om te bespreken wanneer een aanvang te nemen met de repetities".
Spanning voor het concours van 1921. "Maar iedereen vertrouwde op de Directeur en ook een ieder nam een voorbeeld aan hem. Wat een uiterste kalmte en wat een geest gaat er van hem uit, ook 1111 weer was zijn leuze : 'Schijt aan de menschen en ook aan de zuurkraam'
(=jurykraam / .T.B.)".
"Voorzitter Mooij sprak eenige waardeerende woorden tot den Directeur en overhandigde hem toen een couvert met f 75,00. Wat een dankbaarheid was te hooren toen mijnheer Rijgersberg eenige woorden tot de vereniging sprak. En toen nog het leukste van de avond, onze burgemeester als tolk van de dames der leden, overhandigde aan mevrouw Rijgersberg een zilveren beugeltas welke door bovengenoemde dames was bijeen gebracht. Werkelijk Concordia, daar kunnen wij met genoegen aan terug denken". 

In 1923 kwam het echter toch tot een breuk met deze dirigent. Toen hij van zijn ontslag vernam, "gaf hij ons allen een hand en Concordia was zonder Directeur. Doch wij lieten de moed niet zakken. Wij kregen een aanbeveling van Directeur Bouhuis van de Keijzerstraat alhier (=thans de Hendrik Soeteboomstraat te Amsterdam-Noord / J.B.) Op Zaterdag 22 september hebben wij onder zijn leiding geprobeerd, doch dat was niets voor ons."

3. M. Kleij 1923 / 1926
"Toen hebben wij mijnheer Kleij, Onder-Kapelmeester van het Regiment Infanterie geschreven, en waarlijk dat gelukte. Dinsdag 2 october hebben wij onder zijn leiding geblazen, maar dat was iets anders, reusachtig zelfs". Binnen een week bedankte de heer Kleij alweer voor de functie, maar "na een heele mooie brief van onze secretaris W. de Graaf' nam Kleij de functie of1icieel aan. Hij had echter wel een veel hoger salaris bedongen, geen f 35,00 maar f 60,00 per maand ..
De heer Kleij kon ongegeneerd vloeken. Van hem is o.a. bekend gebleven dat hij eens een slagwerker de les las met de woorden "G.v.d., je moet roffelen alsof je een pot erwten van de trap aflazert ...Prrrrrt".
In verband met een aangeboden concert aan Amicitia te Landsmeer was er op zaterdagavond 29 mei 1926 een extra repetitie. "Wat of het nu was, maar mijnheer Kleij was erg op dat concert tegen, geen der leden die het dien avond goed konden doen. Eenige woorden werden gewisseld, de Directeur verzocht het bestuur even buiten te komen, en zoo gebeurde het dat hij ineens bedankte, en zonder meer ineens wegliep".
Ruim een kwart eeuw later was alles weer koek en ei. De heer Kleij was namelijk in 1953 ere gast op de receptie van ons 50 jarig jubileum. Een jaar later overleed hij op 80 jarige leeftijd.

4. Albert Meijns 1926/1943
"Een kwartier na het opstappen van Kleij waren wij reeds druk aan het vergaderen, en direct kwam het denkbeeld naar vooren den heer Albert Meijns te Wormerveer te vragen ofhij nog een avond vrij had. C. Vonk, W. Derlagen en Jb. De Boer Jnz waren direct bereid de andere morgen, dit was 30 mei 1926, hem te vragen. En wie schertst onze blijdschap, toen wij onmiddellijk slaagde, dus waren wij slechts een halve dag zonder Directeur. "Wat een verschil ondervonden wij op de eerste repetitie, was mijnheer Kleij bruut en norsch in zijn optreden, de manier van omgang, totaal alles was nu geheel contra. Mijnheer Meijns stond er voor als fijngevoelig musicus, zijn muzikaal gevoel van een compositie gaf hij met zijn geheele lichaam in gebaren weer.
Zijn kalme op-en aanmerkingen dwongen bij ons even goed respect af'. "Na afloop der repetitie waren wij van beide zijden reusachtig met elkander ingenomen, van beide kanten werd alles goed gevonden, en de Directeur nam het voor een halfjaar als proef aan".
"Op 1 september 1928 hebben wij onze Directeur natuurlijk weer eens flink gehuldigd, na zoo een reuzen jaar. Als cadeau hebben wij een reuzen schemerlamp geschonken. Ook weer een prachtig geschenk",
Nadat Albert Meijns na 27 jaar bedankte als Directeur, werd hij door de vereniging benoemd tot Ere-Directeur. Jaren later, inmiddels was Cees Kat dirigent, gebeurde het wel dat Kat de heer Meijns tijdens een concert uit het publiek haalde om hem, als een soort eerbetoon, de slotmars te laten dirigeren.

5. Willem Meiins 1943/1946
Gedurende de tweede wereldoorlog nam Willem Meijn, een zoon van Albert Meijns, de dirigeerstok over. Reeds na drie jaar later kwam het bericht dat hij "wegens het gemis van een goede fiets, bedankte als dirigent onzer vereeniging".

6. Cees Kat 1946/ 1967
"Al terstond na het bedanken van de heer Meijns, trokken de voorzitter en Henk Fraaij Sr. er op uit om ten spoedigste een nieuwen directeur op te zoeken. Het oog was gericht op den heer C. Kat, de hoboïst van Ons Genoegen, Wormerveer. Direct vond men deze bereid een maand op proef te komen. De eerste kennismaking was direct een zeer aangename. Al heel spoedig waren de leden het er over eens dat wij heel best met deze keuze tevreden konden zijn, en, mits er zeer ernstig gewerkt wordt, wij weer een goede toekomst tegemoet kunnen gaan. "
Cees Kat was tevens hoboïst bij het Radio Philharmonisch Orkest. Het eerste concours waaraan Concordia onder zijn leiding deelnam vond plaats in Nieuwendam. Concordia kwam uit in de ere-afdeling en won meteen een Ie prijs met als opmerking van de jury, dat de dirigent eerst nog moest leren dirigeren. Daarna ging het steeds meer bergopwaarts en kwam Concordia al snel in de superieure afdeling terecht. Concordia behaalde de ene na de andere 1 e prijs en behoorde echt tot de top. Dat hij bij Concordia wel heeft leren dirigeren blijkt wel uit het feit dat hij diverse keren de dirigentenprijs van een concours toegekend kreeg. Het laatste concours waaraan Concordia onder leiding van Cees Kat deelnam was in Schagen. Daar werd slechts een tweede prijs behaald. Dit besloot Cees Kat om te stoppen.

7. Jagues Banens 1967 / 1977
Vervolgens is men bij Jaques Banens terecht gekomen. Deze uit Limburg afkomstige dirigent woonde in Amsterdam en speelde als trombonist bij het Concertgebouw Orkest. Verder was hij een echte all-round musicus. Hij speelde veel dansmuziek, speelde bij Holiday on lee, bij Tuschinsky, het Circus theater, de Koninklijke Militaire Kapel, het Radio Philharmonisch Orkest en het Kunstmaandorkest. Tegen de zin van zijn collega's, is hij toch ingegaan op het verzoek een amateurorkest te dirigeren. Concordia was zijn eerste orkest, er zouden nog vele andere orkesten volgen, "Het bloed kruipt waar het niet gaan kan ", aldus Banens in een interview.
Ook met Banens behaalde Concordia grote successen, Tijdens een festival in Uitgeest in 1972 gaf Banens zelf een perfecte solo ten gehoor op zijn trombone. Ook het orkest speelde zeer goed. "De klankkleur, als sectiewerk waren voortreffelijk verzorgd. Het orkest steeg ver boven de middelmaat uit." Banens was een echte perfectionist. Hij had er dan ook een hekel aan wanneer de leden niets of weinig hadden voorbereid. De beste formule om een muziekvereniging succesvol te maken is volgens hem "veel leerlingen aannemen, daarna selecteren, zodat behoorlijk talent overblijft en die speciaal technisch iets in hun mars kunnen hebben."

8. Kees Vlak 1977 / 1984
In oktober 1977 trad Kees Vlak als dirigent aan bij Concordia. Hij moest direct hard aan de slag, want één maand later ging Concordia naar een Concours in Loon op Zand. Meteen werd een eerste prijs behaald, terwijl de meeste orkesten die dag met een tweede of zelfs zonder prijs naar huis gingen. Kees Vlak, geboren in Amsterdam-Noord, maar wonende op het eiland Marken is in de muziekwereld een bekend persoon. Naast dirigent is hij tevens componist. Zijn muziekwerken worden over de hele wereld gespeeld. Concordia werd vaak door hem als "proefkonijn" gebruikt. Alvorens een muziekstuk bij Molenaar werd uitgebracht, liet hij het stuk eerst door Concordia spelen. Zonodig kon hij de partituur dan nog aanpassen.
Onder Kees Vlak heeft Concordia een metamorfose ondergaan. Elke stem in het orkest kreeg zijn eigen belangrijkheid en onmisbaarheid. De 2e en 3e partijen deden niet meer onder voor de solo-partijen. "Zij die altijd op de voorgrond traden, moesten de kansen enigszins verschuiven; de muzikanten die zich achter hun, volgens henzelf, onbelangrijke partij konden verschuilen, worden meer naar voren gehaald uit het orkest".
Kees Vlak besloot om naast het fanfare-orkest een Big-Band op te richten. Hierin konden diverse muzikanten zich in een ander genre muziek uitleven. Vele jaren heeft deze Big-Band leuke concerten gegeven. Na het vertrek van Kees Vlak heeft de alt-saxofonist Hans Bakker de leiding van de Big-Band overgenomen. Ook met Robert Vethaak, een bekend iemand in de "jazz-wereld", kwam Big-Band Concordia een paar jaar later goed voor de dag en kreeg de band een bijna professionele uitstraling. Helaas heeft men toch moeten besluiten om te stoppen

9. René Anker 1984/1991
In 1984 nam René Anker de dirigeerstok over. Anker studeerde trompet aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. Op het moment dat hij bij Concordia werd aangenomen was hij slechts 22 jaar oud. In mei 1985 dirigeerde hij twee concerten, één in Drunen NB (zijn voormalige woonplaats) en één in Alkmaar, zijnde een concours waar Concordia weer een 1e prijs behaalde. René Anker 'gebruikte' Concordia ook voor zijn eigen dirigenten-examen. René, gezien zijn jonge leeftijd werd hij met zijn voornaam aangesproken (laat staan met Den Directeur! !), nam samen met zijn studiegenoot de opleiding van de leerlingen ter hand.

10. Bauke Schut 1991 /2000
In de loop van 1991 is Bauke Schut aangetreden als dirigent bij Concordia. Hij was actief op meerdere terreinen in de muziek, zowel in de amateur-gerichte sector als de professionele sector. In 1984 was hij finalist en prijswinnaar tijdens het internationale dirigentenconcours van het Wereld Muziek Concours te Kerkrade. Op het moment dat hij bij Concordia ging dirigeren gaf hij leiding aan nog drie andere orkesten en combineerde dit met een aanstelling als Provinciaal Muziekadviseur in de provincie Flevoland. Bovendien gaf hij nog les aan de dirigentenopleiding aan het Alkmaars Centrum voor Kunstzinnige Vorming. Door zijn brede ervaring en grote repertoirekennis van de blaasmuziek was hij de geschikte persoon om leiding te geven aan de omvorming van Concordia van fanfare naar harmonieorkest.

Onder zijn leiding heeft het orkest zich ontwikkeld tot wat het nu is. In de acht jaar die Bauke Schut voor het orkest gestaan heeft, zijn ruim honderd verschillende muziekstukken ingestudeerd en heeft het orkest ook weer deelgenomen aan een echt concours en met succes! De uitvoeringen die onder zijn leiding tot stand kwamen blonken uit door originaliteit, zowel wat programmakeuze betreft als qua entertainment. Optredens werden opgeluisterd met bijzondere solisten, zoals op viool, cello, harp en zelfs met doedelzak. Ook werd gebruik gemaakt van dia-en videobeelden. Op die manier heeft hij Concordia niemv leven ingeblazen en Oostzaan laten genieten van uitvoeringen die niet alleen het oor, maar ook het oog wisten te strelen.

11. Johan Boonekarnp 2000 / 2002
Johan Boonekamp komt uit een muzikaal gezin. Zijn vader is beroepsmusicus, zijn broer bespeelt het slagwerk Johan begon zijn carrière reeds op 12-jarige leeftijd als solo-klarinettist bij het Gewestelijk Orkest. Vanaf zijn lSc was hij soloklarinettist van het Nationaal Jeugd Harmonie Orkest en op zijn 20ste was hij verbonden aan de Marinierskapel der Koninklijke Marine. Sinds 1996 hanteert hij bij diverse orkesten de dirigeerstok. Zo is hij met de harmonie 'Pieter Aatjes' uit Culemborg in 1998 landskampioen van de KNFM geworden. Boonekamp wilde Concordia graag naar een hoger niveau brengen. Dit is hem echter niet gelukt en daardoor besloot hij om afte haken.

12. Henk Oenerna 2002 / 2008
Sinds september 2002 is Henk Oenerma benoemd als dirigent van Concordia. Hij begon zijn muzikale studie op hoorn aan de Muziek Pedagogische Academie in Leeuwarden bij Oldrich Milek. In 1980 werd hij aangenomen als solo-hoornist bij de Koninklijke Militaire Kapel. Hij vervolgde zijn studie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. In 1986 studeerde hij af als Docent Muziek en Uitvoerend Musicus. Als dirigent is hij een aantal jaren bij diverse orkesten werkzaam geweest.
In 2000 studeerde hij af met het Nederlands Promenade Orkest. Daarna heeft hij een jaar voor het Symphonietta orkest uit Voorhouten gestaan.
In november 2002 leidde Oenerna een studieweek van Concordia op het eiland Texel. Hier bereidde Concordia zich voor op een concours in het Zaantheater. De studie wierp haar vruchten af en bij het concours werd een 1e prijs behaald. Daarnaast behaalde Concordia voldoende punten om van de afdeling 'Uitmuntend' naar de 'Ere-afdeling' te promoveren. Bovendien werd Concordia uitgenodigd om deel te nemen aan het eerstvolgende topconcours voor harmonie-en fanfareorkesten in Arnhem.

13. Esther Hoek 2008 / heden
De muzikale loopbaan van Esther is begonnen bij Fanfare Sint Caecilia Zwaag, daar speelde zij altsaxofoon en ontstond de ware liefde voor het instrument en de harmonie fanfare wereld.
Ze studeerde aan het Alkmaars conservatorium klassiek saxofoon bij Karel Bruin en Hafa-directie bij Jan Schut.
Voor haar  diploma uitvoerend musicus saxofoon vervolgde zij haar studie aan het Sweelinck conservatorium in Amsterdam bij Arno Bornkamp.

Momenteel is Esther ook dirigent bij Schagens Harmonie, fanfare Ons Genoegen Wijdenes en fanfare Crescendo Assendelft.
Als soliste treedt ze vaak op en speelt sopraansaxofoon bij het Noordhollands Fanfare Orkest.

Kijk verder op de website van Esther Hoek.

De voorloper van het huidige Concordia, (ook Concordia genaamd en opgericht in 1889) bezat een eigen verenigingslokaal aan de Kerkbuurt 88. Het ging echter mis met het oude Concordia en het verenigingslokaal moest worden verkocht. Toen het huidige Concordia (opgericht in 1903) een repetitielokaal zocht kwam men weer uit bij het voormalige verenigingslokaal, inmiddels eigendom van Willem Lust. Hier kon men de achterzaal gebruiken.

Tijdens de ledenvergadering van maart 1924 is er besloten om een nieuwe 6-kantige muziektent met overkapping te bouwen Met behulp van losse schotten kon het geheel worden afgesloten, of naar gelang de wind, gedeeltelijk worden dichtgezet. "Dat wij allang een tent hebben moesten weet ieder, dus nu de knoop maar doorgehakt. Hij kost wel veel geld, niets wordt eraan ontzien, maar we zullen hoopen dat hij met een jaar of vijf boven water is, waar ik ook niet aan twijfel".

"Op dinsdag 17 september 1929 was door het bestuur besloten het financieele der vereniging eens goed aan de revue te laten passeren, want het heette dat wij bij J. Lust gratis repeteerden, doch bij nadere beschouwing bleek dit anders te zijn. Te weten dat wij zelf bij Lust een muziektent hadden staan, waarop wij f 1.000 schuld hadden. Daarbij kwam dat de tent vergroot moest worden, aangezien ons ledental door de toetreding der cursus tot 58 werkende leden was gestegen, waar de tent niet op berekend was. Dan kwam daar de verlichting nog bij, immers wij redden het nog steeds met die 2 benzine lampen, wat voor een grotere tent beslist onvoldoende licht zou zijn. Reeds eerder hadden wij aan Lust gevraagd een draad vanuit de achterzaal, maar dat kon volgens hem niet. Toen hebben wij onderzocht wat ons dan een aparte leiding en meter moest kosten, dit bedroeg f 135,=, dus plus vergroten der tent en de f 1.000 schuld, dan had dit een grap geworden van f 1. 750,=. Dit is alleen f 1,75 rente per week. Besloten werd dien avond hier met Lust eens over te spreken, wat gebeurde op zondag 22 september. Wij hebben Lust alles uiteengezet, onze schuld en wat wij nog koopen moesten, en dan de zorg over de muziektent. Wij hebben hem toen gevraagd of hij de schuld en het onderhoud der tent op zich wilde nemen, maar dit werd door Lust beslist afgewezen. Er viel totaal niets te handelen, ook niet toen het bestuur nog waarschuwde; als een ander het wel wil doen. Toen is door het bestuur besloten om eens in verbinding te stellen met W. Bindt, de nieuwe eigenaar van het Café Centrum. Voorzitter Jb. de Boer nam op zich dien zelfde avond nog naar hem toe te gaan. Het gevolg was dat de eerste bespreking dadelijk vlot van stapel ging. Bindt zag geen bezwaar in het overnemen der muziektent voor f 1.000, ook zou volgens ons denken het café verbouwd worden, en het tooneel tevens voor muziek tent gemaakt worden. Het bestuur is nadien nog een paar maal bij hem geweest, en is alles toen zoo beklonken, dat er geen speld meer tusschen kon, alleen het werd nu verder aan de leden overgelaten.In een speciale ledenvergadering werden alle voors en tegens nog eens doorgenomen en alle leden vonden dat dit een grote vooruitgang voor de vereniging betekende. "Dus hiermeede was besloten dat Concordia van repetitielocaal zal veranderen".

Voor het 50 jarig jubileum in 1953 organiseerde Concordia zelf een concours in Oostzaan. "Toen de 22e augustus daar was, de dag waarop het openingsconcert plaats vond, kon elk lid met trots op de terreininrichting neer zien. Alles zag er keurig verzorgd uit. De tent was in één woord een juweeltje, zoals deze daar nu staat op de mooie stenen voeting, voorzien van een prima buiten weeg, een nieuwe dakbedekking en blinkend in de verf, evenals de lessenaars. om onze tent zo afdoende te restaureren. Daarna werd met man en macht begonnen aan het timmeren van plusminus 260 banken. Wanneer we over al deze werkzaamheden goed nadenken, dan staan we er verbaasd van, dat dit alles in vrije uren en uit liefde voor de vereniging tot stand is kunnen komen".

De Concordiaan van juli 1967 vermeldt dat de muziektent eens goed onderhanden werd genomen. "Onze muziektent, welke gedurende meerdere jaren uitsluitend dienst deed als pslagplaats voor oud papier, is thans reeds geruime tijd weer in gebruik voor de repetities. Een nieuwe dakbedekking werd reeds eerder aangebracht, terwijl voor het winterseizoen een kachel werd geplaatst. Algemeen was men echter van oordeel, dat vooral het interieur, dat er zeer verwaarloosd uitziet, danig opgeknapt zal moeten worden, wil het geheel weer een gezellig aanzien geven. Wanneer al deze werkzaamheden hun beslag hebben gekregen, zal het stellig veel gezelliger worden in ons eigen home, dat thans reeds druk gebruikt wordt, ook voor de bijeenkomsten van de leerlingen en de partijrepetities. Vele werkzaamheden moeten nog worden verricht. Wij zullen hierbij denken aan hoeveel werk door de ouderen onder ons werd verricht in de loop der jaren dat wij de beschikking kregen over het terrein, waarop de tent geplaatst werd op een stenen fundering en tevens voorzien werd van een buitenbetimmering van dakhout van gesloopte spoorwagons. "Van het hout van een aantal banken die niet meer gebruikt werden, werd een aanbouw aan de tent gemaakt voor de berging van het oud papier.

"Begin december 1967 werd aan ons repetitielokaal, door velen nog de tent genoemd, een nieuwe deur aangebracht. Twee veteranen, namelijk H. Fraaij Sr. en C. Piets hebben dat op keurige wijze gedaan. "
"Op donderdag 21 augustus 1969 vond in de raadszaal van het gemeentehuis te Oostzaan het meer dan plechtige moment plaats, dat ten overstaan van notaris LA. van Overbeek te Zaandam, loco burgemeester de heer J.P. Roeis, voorzitter de heer J. Michies, secretaresse mevrouw H.J. Willems-v.d. Burg en verder aanwezige getuigen, aan Fanfare Concordia de grond werd overgedragen in eigendom voor de somma van EEN GULDEN. Voor dit bedrag werd een officiële kwitantie ontvangen en onze penningmeester overhandigde ditmaal een extra (nog echte) zilveren gulden. Vanaf heden zijn we dus eigenaar geworden van ons eigen stukje grond. "
"Tevens vond op deze dag (21-08-1969) de hypotheekakte van f 25.000 tegen 5% rente plaats. Onze grote weldoener is de oud-Oostzaner de heer Jan Piets, thans woonachtig te Heemstede. De sfeer in de raadszaal was zeer plezierig en alles verliep voor ons op ideale wijze. Zou het geld eerst overgemaakt worden op onze bank, dit bleek op de 21ste augustus nog niet gerealiseerd te zijn. De heer Piets had het nL in natura bij zich en ... beste lezers  en lezeressen ... wat een prachtig gezicht ... 25 van die mooie briefjes met een groene gloed. Ik had ze nog nooit gezien en de meeste bestuursleden wisten ook niet van het bestaan af. Wat een heerlijk moment was dat zeg. Onze secretaresse viel de eer te beurt ze te mogen tellen (ze beefde bar zeg!). Persoonlijk had ik ze graag ook nog even vastgehouden, maar amper ontvangen, werden ze meteen aan de aanwezige penningmeester overhandigd met de opdracht 'direct naar de bank' en weg was hij. Binnen 5 minuten was hij, zichtbaar opgelucht, van zijn zwaarst ooit ontvangen opdracht weer terug. "

In 1972 overleed de heer Piets op 88 jarige leeftijd. Testamentair heeft hij de vereniging toen een groot bedrag geschonken. Lange tijd speelde Concordia één maal per jaar ter nagedachtenis aan hem het stuk 'Merck toch hoe Sterck' uit Valerius'Gedenckklanck.
In april 1969 ging de eerste heipaal van het nieuwe "muziekcentrum" de grond in en in juni 1970 kon het "Creatiecentrum Concordia" officieel worden geopend. Het gebouw, "een concertzaal van 168 m2, een bestuurskamer inclusief een repetitieruimte van 40 m2, een fraaie bar, een moderne keuken, ruime garderobe ruimte, een fraaie royale entree en toiletten ", ontworpen door de gemeente-architect D.A.G. Reinners en door bouwbedrijf Abbring met hulp van de leden gebouwd was vanaf het begin een aanwinst voor het gehele Oostzaanse verenigingsleven.

Na enige jaren bleek het gebouw echter te klein van opzet om aan alle behoeften te kunnen voldoen en besloot men tot een aanbouw aan de achterzijde van het gebouw voor opslag van de instrumenten. Na de omvorming van de vereniging tot harmonieorkest (en de daannee gepaard gaande explosieve groei van het leden- en leerlingenaantal) werd het Creatiecentrum opnieuw te klein. In 1998 werden daarom nog twee leslokalen en een garage aangebouwd.

Om de dagelijkse gang van zaken in goede banen te leiden heeft het Creatiecentrum altijd een vaste beheerder gehad. Vanaf de opening in juni 1970 tot aan zijn dood in oktober 1975 was Jan Michies de beheerder was het Creatiecentrum. Zijn zoon Wim Michies nam zijn taak over totdat hij in 1982 naar Bilthoven ging verhuizen. Na hem namen vervolgens Siem Karmelk, Pieter Fraaij en Cor Posch de beheerderstaak over. Het Creatiecentrum werd imniddels niet alleen maar voor het musiceren gebruikt, doch werd ook verhuurd ten behoeve van vergaderingen, bruiloften en andere bijeenkomsten. Een andere activiteit betreft het maandelijkse kienen. Alle werkzaamheden die hier hiermede verband houden (van inkoop, organisatie, presentatie, bediening en schoonmaken) gebeuren op vrijwillige basis, terwijl de inkomsten geheel ten goede komen aan de vereniging.